กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 160 ช่างเป็นหุบเขาราชาโอสถที่ยอดเยี่ยม
ยามนี้ไป๋เวยนั่งอยู่บนเรือเหาะทรงแท่งทองคำขนาดมหึมาที่ส่องประกายเจิดจ้าของเหล่าจินแล้ว
เรือเหาะลำนี้ฉาบทองทั้งลำ เปล่งประกายระยิบระยับกลางแสงตะวัน ลวดลายเมฆมงคลวิจิตรสลักอยู่ทั่วลำเรือ หัวเรือยังประดับไข่มุกราตรีเม็ดใหญ่ เรียกได้ว่าหรูหราฟุ่มเฟือยถึงขีดสุด
ไป๋เวยทำตัวเหมือนแม่หนูน้อยที่ไม่เคยเห็นโลกมาก่อน มองซ้ายมองขวา คลำโน่นเคาะนี่
ปลายนิ้วสัมผัสได้ถึงความอ่อนโยนละมุนดุจหยก เห็นได้ชัดว่าหลอมปรุงขึ้นจากแก่นทองคำชั้นดี “ประมุขหุบเขาเมิ่ง เรือเหาะของท่านสั่งทำโดยเฉพาะหรือ?”