บทที่ 153 ถึงสำนักเสวียนเทียน

บทที่ 153 ถึงสำนักเสวียนเทียน

เคอหยุนตวนกระโดดมาอยู่ข้างไป๋เวยแล้วพูดว่า “น้องไป๋ ข้านำนิยายเล่าเรื่องเล่มใหม่ล่าสุดมาด้วย ระหว่างทางพวกเราจะได้...”

“เงียบ” เคออวิ๋นเซินตวัดสายตาใส่ เด็กหนุ่มรีบปิดปากทันที แต่ยังคงขยิบตาส่งสายตาหยอกล้อให้ไป๋เวย

แววเข้าใจพาดผ่านดวงตาของเวินเช่อ เขาก้าวออกมาประสานมือกล่าวว่า “มีศิษย์พี่เคอร่วมทาง การเดินทางครั้งนี้ย่อมปลอดภัยยิ่งขึ้น ขอบคุณศิษย์พี่เคอ”

ตามจริงเคออวิ๋นเซินอยู่ขั้นวิญญาณแรกกำเนิด ทุกคนควรเรียกเขาว่าอาจารย์อา แต่เขาคิดว่าคำว่าอาจารย์อาฟังดูแก่ จึงยืนกรานให้ทุกคนเรียกเขาว่าศิษย์พี่ชาย

สายลมยามเช้าพัดผ่าน ต้นสนโบราณหน้าประตูสำนักส่งเสียงซู่ซ่า