บทที่ 140 เม่ยเซียนเอ๋อร์กับหลิวเสี่ยวฮวา

บทที่ 140 เม่ยเซียนเอ๋อร์กับหลิวเสี่ยวฮวา

หลีหว่านถิงยิ้มหวาน ยกนิ้วหยกขึ้นเล็กน้อย “หลีหว่านถิงจากวังธาราหยก ขอคำชี้แนะ”

สิ้นเสียง ลานประลองทั้งผืนก็ถูกผนึกเหมันต์ในฉับพลัน เงาจำแลงหงส์น้ำแข็งเก้าตนทะยานขึ้นฟ้าจากด้านหลังนาง ขนหางของหงส์น้ำแข็งแต่ละตนล้วนจับตัวเป็นไอปราณเย็นเยียบของน้ำแข็งเร้นลับที่สั่งสมมานับพันปี

ปลายเท้าไป๋เวยแตะพื้นเบา ๆ เพลิงบัวมรกตลุกไหม้เป็นรอยเพลิงสีทองเรียงกันบนผืนน้ำแข็ง

เมื่อหงส์น้ำแข็งตนแรกโฉบลงมา นางก็ยกคมกระบี่เฉียงขึ้น พริบตาที่บัวเพลิงผลิบาน หงส์น้ำแข็งกลับแหลกสลายกลายเป็นละอองดาวเต็มฟ้า