กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 139 ศึกจัดอันดับสิบอันดับแรก
เวินเช่อสงสัย “หือ? ไม่อร่อยหรือ?”
ลู่หลิงเสวี่ยวางชามลง แล้วแย่งชามในมือของไป๋เวยมา “ไม่ใช่ แต่อร่อยแย่มาก!”
“ไม่สิ ต้องบอกว่าแย่เป็นพิเศษ ข้าโตมาจนป่านนี้ เพิ่งเคยกินของที่แย่ขนาดนี้เป็นครั้งแรก”
ต้มโจ๊กให้หอมได้ถึงเพียงนี้ แต่กลับทำให้รสชาติแย่ได้ขนาดนี้ ก็นับเป็นฝีมืออย่างหนึ่งเหมือนกัน
พอลู่หลิงเสวี่ยพูดเช่นนี้ ไป๋เวยก็อยากลองชิมดูว่าแย่ถึงเพียงใด
นางไม่รู้สึกว่าแย่สักเท่าไร แต่ของที่แย่ได้ถึงขนาดนี้ชวนให้คนอยากรู้อยู่ไม่น้อย
ดังนั้นมือของไป๋เวยจึงค่อย ๆ เอื้อมไปทางชามโจ๊กที่ถูกแย่งไป ลู่หลิงเสวี่ยเห็นการเคลื่อนไหวเล็ก ๆ ของไป๋เวยเข้า