บทที่ 64 เพลิงบัวเขียวแห่งห้วงโกลาหล

บทที่ 64 เพลิงบัวเขียวแห่งห้วงโกลาหล

หนึ่งเดือนต่อมา ไป๋เวยบำเพ็ญเพียรเคล็ดวิชาพฤกษาครามอายุวัฒนะขั้นต้นจนสำเร็จขั้นเล็กน้อย ระดับบำเพ็ญเพียรก็ทะลวงขั้นถึงขั้นหลอมปราณชั้นแปด เมื่อเงื่อนไขพร้อม ทุกอย่างย่อมสำเร็จ

นางหยิบเคล็ดวิชาเล่มที่สองซึ่งจะเรียนออกมา นั่นคือเคล็ดวิชาควบคุมวิญญาณไท่ซวี

“เคล็ดวิชาควบคุมวิญญาณไท่ซวี” — นี่คือวิชาอันสูงส่งที่หยั่งรู้การเกิดดับของห้วงสุญญตา และควบคุมแกนวิญญาณของสรรพสิ่ง แก่นแท้ของมันสอดคล้องกับมรรคารมณ์แต่กำเนิดที่ว่า “ความว่างก่อกำเนิดความจริง ความสงัดซ่อนเร้นสัจธรรม”

ขั้นต้น: แกนวิญญาณเกื้อหนุนกัน วิญญาณว่างเปล่าแปรเป็นจริง เบญจธาตุอยู่ร่วมกำเนิด

วิชาควบคุมเพลิง: วิญญาณก่อกำเนิดไฟ วิญญาณเป็นความว่าง ไฟเป็นความจริง

วิชาบันดาลฝน: วิญญาณแปรเป็นน้ำ วิญญาณเป็นความว่าง น้ำเป็นความจริง