บทที่ 45 ศิษย์น้องหญิงเล็ก

บทที่ 45 ศิษย์น้องหญิงเล็ก

ไป๋เวยเห็นอาจารย์ปู่กำลังร่ายวิชา จึงยังไม่เอ่ยปากในตอนนี้

นางกลั้นหายใจ จ้องมองการเคลื่อนไหวของอาจารย์ปู่ไม่กะพริบตา

นางเห็นเพียงพลังวิญญาณเจิดจ้าสายหนึ่งรวมตัวขึ้นที่ปลายนิ้วของอาจารย์ปู่ จากนั้นเขาก็ดีดนิ้วเบา ๆ ไข่มุกวิญญาณระดับสวรรค์พลันแปรเป็นแสงริ้ว พุ่งเข้าไปในสวนโอสถมิติโดยตรง

สวนโอสถถูกห่อหุ้มด้วยแสงเจิดจ้าทันที ส่งเสียงกึกก้องต่ำ ๆ เป็นระลอก ราวกับปราณวิญญาณทั่วฟ้าดินกำลังสั่นสะเทือนไปด้วย

ครู่ต่อมา แสงค่อย ๆ หรี่ลง สวนโอสถแปรเป็นไข่มุกเม็ดเล็กสีเขียวมรกต ร่วงลงมาจากกลางอากาศอย่างช้า ๆ

“ยังไม่รีบรับไว้เล่า” ท่านปู่เอ่ยเตือนไป๋เวยอย่างร้อนใจ