กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 44 ผู้อาวุโสสูงสุด
ยอดเขาแห่งนี้ไม่สูงใหญ่ ทิวทัศน์กลับงดงามยิ่งนัก เบื้องหน้ามีเรือนน้อยแบบชาวไร่อยู่หลังหนึ่ง ลานบ้านกว้างขวาง กำแพงสูงตระหง่านจนมองไม่เห็นด้านใน
ข้างลานบ้านปลูกพืชวิญญาณและผลวิญญาณไว้เป็นผืนกว้าง ปราณวิญญาณเข้มข้นจนแทบจับต้องได้ กลิ่นหอมจาง ๆ ของผลไม้และกลิ่นสดชื่นของสมุนไพรวิญญาณลอยอบอวลในอากาศ
ขณะนั้น ชายวัยกลางคนผู้มีท่าทางคล้ายผู้ดูแลเดินลงมาจากยอดเขา เขาสวมชุดคลุมสีเทา มีป้ายหยกห้อยอยู่ที่เอว เห็นได้ชัดว่าเป็นผู้ดูแลสำนักชั้นในของสำนักไท่ซวี
เขาก้าวเข้ามาคำนับทั้งสามอย่างนอบน้อม น้ำเสียงถ่อมตน “ผู้อาวุโสรอทุกท่านอยู่ในลานขอรับ”
กล่าวจบ เขาก็กวาดตามองไป๋เวยกับศิษย์ชายผู้นั้นอย่างแนบเนียน