บทที่ 38 โอสถคืนวิญญาณเก้าหมุน

บทที่ 38 โอสถคืนวิญญาณเก้าหมุน

กล่าวจบ ลู่หลิงเสวี่ยก็โบกมือเรียกไป๋เวยอีกครั้ง ข้อมือสะบัดเบา ๆ ภาพช่วงหนึ่งก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ

ในภาพเป็นเด็กหญิงตัวน้อยวัยราวสองถึงสามขวบ ผิวขาวน่ารักราวกับก้อนหิมะ กำลังนั่งกินอาหารอยู่ข้างเตียง

นางค่อย ๆ กินทีละคำ พอกินเสร็จก็ยิ้มบาง ๆ ไปทางเบื้องหน้า เผยลักยิ้มสองข้าง จากนั้นชี้ปากแล้วเงยหน้าขึ้นพูดเสียงเล็กเสียงน้อยว่า “พี่หญิง ป้อนหน่อย”

ลู่หลิงเสวี่ยโบกมือ ภาพฉายพลันหายไป น้ำเสียงเจือความหม่นหมองเล็กน้อย “ข้าบันทึกภาพนี้ไว้ตอนน้องสาวข้าอายุสองขวบครึ่ง หน้าตานางคล้ายเจ้าบ้างหรือไม่?”