เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในนครกลางหุบเขาแห่งนี้มีร้านเหล้าอยู่จริง ๆ ตั้งอยู่ในตรอกเปลี่ยวแห่งหนึ่ง ตามคำบอกเล่าของเมอร์ฟี ร้านเหล้าแบบนี้ยังมีอีกหลายแห่ง อย่างไรเสีย ที่นี่ก็รองรับผู้คนเกือบ 300,000 คน และมีคนจำนวนไม่น้อยที่มีกำลังทรัพย์พอจะเข้ามาใช้จ่ายในร้านเหล้า
ดวงอาทิตย์สองดวงผลัดกันสาดแสง ทำให้ช่วงเวลากลางคืนมีเพียงน้อยนิด หลิ่วปั้นเซี่ยเดินเข้าไปในร้านเหล้า เมอร์ฟีดีดนิ้วเรียกพนักงานหญิงให้นำสุราร้อนแรงมาสองขวด ส่วนเธอก็โยนปลอกแขนชิ้นหนึ่งลงบนถาด
หลิ่วปั้นเซี่ยเห็นว่านี่คือเหล้าขาวที่ผลิตในประเทศหัว หรือว่าสกุลเงินของที่นี่ก็คืออุปกรณ์นานาชนิด หลิ่วปั้นเซี่ยเหลือบมองเมอร์ฟีโดยไม่ตั้งใจ ก่อนพบว่าอุปกรณ์ของเธอค่อนข้างซอมซ่อ
หลิ่วปั้นเซี่ยรินเหล้าสามแก้วแล้วยกขึ้นจิบเล็กน้อย รสเผ็ดร้อนทำให้เขาหมดความสนใจ ขณะที่เมอร์ฟีซึ่งดูราวกับผีสุรายกแก้วที่บรรจุเหล้าเกือบสองเหลี่ยงขึ้นดื่มรวดเดียว เธอเม้มปากอยู่นานกว่าจะพ่นลมหายใจที่อบอวลด้วยกลิ่นสุราออกมาแล้วกล่าวว่า “สะใจจริง ๆ”
หลิ่วปั้นเซี่ยลองหยั่งเชิงว่า “ถ้าคุณชอบดื่มเหล้า ป้อมวันสิ้นโลกยังมีของกักตุนอยู่อีกมาก”