เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พี่ลูกสมุนยื่นมือมาเช็ดกับตัวหลิ่วปั้นเซี่ยอย่างรังเกียจ ราวกับการตบหน้านักล่าคนนั้นทำให้มือของเธอแปดเปื้อน
นักล่าที่ถูกตบมองพี่ลูกสมุนอย่างไม่อยากเชื่อ พี่ลูกสมุนชิงโล่มาแล้วผลักอกเขาพลางพูดว่า “ถือขนไก่เส้นเดียวเป็นราชโองการ วางอำนาจเสียใหญ่โต แกมันก็แค่หมาเฝ้าประตู เข้าใจหรือเปล่า”
นักล่าอีกหลายคนสีหน้าเปลี่ยนไปพร้อมกัน พี่ลูกสมุนเหวี่ยงแขนเป็นวงกว้างทำท่าจะตบ นักล่าที่หน้าแดงก่ำคนนั้นได้แต่กล้ำกลืนโทสะแล้วถอยหลัง
พี่ลูกสมุนโยนโล่ให้หลิ่วปั้นเซี่ยพลางพูดว่า “เซี่ยเซี่ย ต่อไปจำเอาไว้ นายเป็นหัวหน้าองครักษ์ของฉัน สูงศักดิ์กว่าพวกเขามาแต่กำเนิด”
หลิ่วปั้นเซี่ยรู้สึกสะใจมาก เพียงแต่คำเรียก ‘เซี่ยเซี่ย’ นั้นหวานเลี่ยนเกินไปจนชวนให้ขนลุก พี่ลูกสมุนคล้องแขนหลิ่วปั้นเซี่ยแล้วเดินเชิดหน้าเข้าไปในประตูหอคอย ทิ้งให้นักล่าระดับตำนานหลายคนนั้นอัดอั้นและเดือดดาลอยู่เบื้องหลัง
หนึ่งในสิบสองผู้ควบคุมสูงสุด ราชวงศ์ผู้สูงส่งกลับมีนิสัยเช่นนี้หรือ เธอไม่รู้จักเคารพนักล่าแม้แต่น้อย เธอหยามเกียรตินักล่าทุกคน