เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
การยึดติดกับความคิดแรกเห็นเป็นโรคาของคนส่วนใหญ่ น้อยคนที่จะสามารถสลัดทิ้งความประทับใจส่วนตัวแล้วทำสิ่งต่าง ๆ อย่างเป็นธรรมได้จริง ผู้ตรวจการหลายคนนี้มาถึงค่ายว่อฟู สืบสวนทั้งลับและเปิด พบได้ยินแต่ว่าหลิ่วปั้นเซี่ยโอหังกำเริบเสิบสาน เซ่อซือเพื่อดูแลอารมณ์ของนักล่าส่วนใหญ่ นางก็ยอมรับว่าหลิ่วปั้นเซี่ยในค่ายนั้นโอหังมาก
คนใหม่คนหนึ่ง เพราะมีภูมิหลังที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้ก็ใช้อำนาจข่มเหงผู้อ่อนแอในค่าย ก่อให้เกิดการแก้แค้นอย่างบ้าคลั่งของเผ่ามาร แต่หลังจากนั้นเขากลับหลบซ่อนตัว
เมื่อมีความประทับใจเลวร้ายเช่นนี้ ประกอบกับตอนหลิ่วปั้นเซี่ยกลับมาได้ใช้ทวนกระบี่ฟาดนักล่าที่ขวางทางจนกระเด็นไปอย่างโอหัง ผู้ตรวจการคนนี้ย่อมคิดว่าหลิ่วปั้นเซี่ยตื้นเขินไม่มีมารยาท มองจากจุดนี้เขาก็ไม่ใช่นักล่าที่มีคุณสมบัติ
เห็นผู้ตรวจการปรากฏตัว เขายังพยายามใช้ข้ออ้างสังเวยหลบเลี่ยงการสอบสวน ดังนั้นเมื่อผู้ตรวจการได้ยินนักล่าคนนั้นโห่ฮา เขาก็อยากแสดงด้านอารมณ์ขันของตนเองบ้าง
“งั้นก็หลีกไป”