เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อุปกรณ์ทั้งชุดราวกับหลุมไร้ก้น คอยสูบกินปราณแท้ของหลิ่วปั้นเซี่ยไม่หยุด หลิ่วปั้นเซี่ยรั้งบังเหียน ปราณแท้ที่เคยคิดว่าเปี่ยมล้นใกล้จะหมดลง หลิ่วปั้นเซี่ยกุมภูเขาจำลองหยกสีไว้เพื่อเริ่มดูดซับปราณวิญญาณมาทดแทนพลังที่สูญเสียไป
เย่อวี่หลินและไป่เหอจีแยกกันเฝ้าระวังอยู่ซ้ายขวา จ้องมองไปที่ไกล ๆ เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน พี่ลูกสมุนหัวเราะเบา ๆ “แรงมากใช่ไหมล่ะ? อุปกรณ์สูบกินปราณแท้ของเธอไป เมื่อเจอกับการโจมตี อุปกรณ์จะมีความสามารถในการป้องกันที่ทรงพลัง ตามการเติมปราณแท้ให้บ่อยขึ้น อุปกรณ์จะยิ่งมีจิตวิญญาณมากขึ้น จนกลายเป็นอุปกรณ์เฉพาะตัวของเธอ คนนอกได้ไปก็ใช้งานไม่ได้”
หลิ่วปั้นเซี่ยตอบกลับเสียงเบา “นี่เธอเป็นคนอัปเกรดให้จริง ๆ ใช่ไหม?”
พี่ลูกสมุนหัวเราะแห้ง ๆ “เธอมอบให้ฉันแล้ว ก็ย่อมเป็นหน้าที่ฉันที่ต้องอัปเกรดให้ ส่วนจะใช้วิธีไหนก็ไม่เกี่ยวกับเธอ บ่นจังนะเธอ”
ไม่ต้องสงสัยเลย ต้องเป็นพี่ลูกสมุนที่ส่งต่อให้ยอดฝีมือคนอื่นอัปเกรดแน่ ส่วนบุญคุณก็ตกเป็นของพี่ลูกสมุน การค้านี้น่าสนจริง ๆ เป็นพ่อค้าคนกลางแถมยังหน้าตายได้ขนาดนี้