เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อหลี่เมิ่งหลานและคนอื่น ๆ เดินออกจากสถานกักกัน มู่เกาหยวนก็ก้าวออกมาจากความมืดพลางถามว่า “ขอเสียมารยาทถามสักคำ ปั้นเซี่ยอยู่ที่ไหน?”
ซ่งเสี่ยวอวี่ชี้ไปยังที่ไกลโพ้นแล้วตอบว่า “ไปต่างประเทศแล้ว คุณลองเที่ยวตามหาดูสิ ไม่แน่อาจพบเขาในประเทศเล็ก ๆ สักแห่งในแอฟริกา”
มู่เกาหยวนมองหลี่เมิ่งหลานด้วยแววตาเคลือบแคลง ครั้นเห็นดวงตาของเธอบวมแดงจากการร้องไห้ราวกับตากระต่าย เขาก็ยิ้มพลางกล่าวว่า “ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง เสียมารยาทแล้ว”
ไม่ว่าใครได้เห็นสภาพเศร้าโศกปานใจสลายของหลี่เมิ่งหลาน ก็คงไม่สงสัยว่านั่นคือท่าทีของคนหัวใจมอดดับ มู่เกาหยวนเดิมสงสัยว่าหลิ่วปั้นเซี่ยยังไม่ตาย แต่เมื่อเห็นดวงตาบวมช้ำจากการร้องไห้และข้อเท้าทั้งสองข้างที่เลือดเนื้อเละเทะของหลี่เมิ่งหลาน เขาก็เชื่อว่าหลิ่วปั้นเซี่ยตายแล้วอย่างแน่นอน
เช่นนี้ก็ดี วิชาลับของสำนักเต๋าอันลึกลับซึ่งสืบทอดในประเทศหัวมาหลายพันปี จะปล่อยให้พวกผีฝรั่งได้ไปเด็ดขาด นี่คือสมบัติล้ำค่าของชาวประเทศหัว ชนต่างเผ่าไม่มีคุณสมบัติครอบครอง