เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สือไป่เหอสตาร์ตรถแล่นเข้าสู่ถนนสายเปลี่ยวสายหนึ่งแล้วถามว่า “ทำไมถึงเชื่อใจจ้าวซินหมิง ทำไมถึงไม่กังวลว่าเขาจะถือโอกาสฆ่าคุณ?”
หลิ่วปั้นเซี่ยกล่าวอย่างอ่อนแรงว่า “ฉันยังมีทางเลือกอื่นอีกเหรอ?”
หลิ่วปั้นเซี่ยไม่ได้พูดความจริง ตอนที่เหล่านักรบหน่วยรบพิเศษชุดดำสวมหน้ากากโจมตีเข้ามา หากสิ่งที่ใช้ไม่ใช่กระสุนยางแต่เป็นหัวกระสุนจริง หลิ่วปั้นเซี่ยย่อมต้องงัดไพ่ตายออกมาสู้สุดชีวิตอย่างแน่นอน ไม่ยอมนั่งรอความตายเฉย ๆ แน่ ตอนที่กระสุนยางนัดแรกยิงเข้าที่หน้าอก หลิ่วปั้นเซี่ยก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายไม่มีเจตนาร้าย
สือไป่เหอกล่าวว่า “มี คุณสามารถส่งมอบตะเกียงน้ำมันโบราณออกไป แลกกับความปลอดภัยได้”
หลิ่วปั้นเซี่ยเย้ยหยัน “ตอนที่พวกมันลักพาตัวพ่อแม่ของฉันกับแม่ของพี่เมิ่งหลาน ฉันก็เดาได้แล้วว่าพวกมันต้องการให้ฉันตาย ไม่ใช่การแลกเปลี่ยน นี่มันคือกับดักสังหาร ถ้าฉันตกลงแลกเปลี่ยน เกรงว่าจะยิ่งตายเร็วกว่าเดิม โทรหาจ้าวซินหมิง ให้เขาช่วยส่งพ่อแม่ฉันไปยังสำนักจันทราวารี บอกว่าฉันติดหนี้บุญคุณเขาครั้งหนึ่ง”