เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเหล่าผู้อาวุโสของสำนักจันทราวารีเห็นซากกำแพงพังทลาย ความโศกเศร้าบนใบหน้าของพวกเขาก็ชวนให้ผู้คนไม่อาจทนมอง หลี่เมิ่งหลานมองหลิ่วปั้นเซี่ยที่ใจลอยอย่างกังวล เธอก็อยากรู้เช่นกันว่าคำพูดที่หานมู่หยางทิ้งไว้ก่อนจากไปหมายความว่าอย่างไร
หลิ่วปั้นเซี่ยขมวดคิ้วไม่คลาย หานมู่หยางบอกใบ้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตกลงเขากุมความลับอะไรไว้กันแน่ นี่คิดจะทำให้คนอัดอั้นตายหรือ ช่างไร้คุณธรรมเกินไป มีอะไรถึงพูดต่อหน้าไม่ได้
หน่วยทหารช่างเริ่มขนวัสดุก่อสร้างจำนวนมากเข้ามา เซวี่ยเจิ้งอี้วิ่งวุ่นไปมาทำหน้าที่สั่งการ คนของสำนักจันทราวารีแต่ละคนต่างบอบช้ำระบม มีเพียงอาจารย์อาเก้าที่ดูคึกคักแข็งแรง
จู่ ๆ หลิ่วปั้นเซี่ยก็รู้สึกถึงกลิ่นคาวเลือดรุนแรง เมื่อหันหน้าไปก็เห็นอาจารย์อาเก้ากำลังเดินมาหาตน เขาจึงยกซองบุหรี่ขึ้นถามอย่างสุภาพว่า “ท่านจะรับบุหรี่สักมวนไหม”
อาจารย์อาเก้าปัดซองบุหรี่กระเด็นด้วยมือเดียว ก่อนกล่าวเสียงขรึมว่า “ได้ยินว่าเธอเรียนวิชาก้าวสยบคลื่นลมสำเร็จแล้วหรือ”