เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนหลิ่วปั้นเซี่ยตื่นขึ้นยังได้กลิ่นหอมอบอวล เขาลืมตาก็เห็นหลี่เมิ่งหลานนั่งอยู่ข้างกาย หลิ่วปั้นเซี่ยกึ่งหลับกึ่งตื่นโอบเอวหลี่เมิ่งหลานไว้ หลี่เมิ่งหลานสีหน้าจริงจังกล่าวว่า “อย่ามาเล่น ฉันมีเรื่องจริงจังจะพูดด้วย รู้ไหมว่าเกิดเรื่องแล้ว”
หลิ่วปั้นเซี่ยลุกพรวดขึ้นมานั่ง เกิดเรื่องแล้วหรือ หลี่เมิ่งหลานพูดอย่างลึกลับว่า “ตอนที่พี่เซวี่ยเลิกบำเพ็ญ เขาพบว่าข้างนอกกำลังฝนตกหนัก”
“ฝนตกตอนนี้ไม่ปกติหรือ”
หลี่เมิ่งหลานบิดเนื้ออ่อนใต้ซี่โครงของหลิ่วปั้นเซี่ยหนึ่งทีแล้วพูดว่า “ไม่ใช่ข้างนอก แต่ในถ้ำฝนตกหนัก ตอนที่พี่เซวี่ยเห็นภาพนั้น ฝนก็หยุดลงทันที เหลือเพียงธงมารสวรรค์หนึ่งคันตั้งอยู่ตรงนั้น”
หลิ่วปั้นเซี่ยยืดกายลุกขึ้น เดินออกจากห้องหินก็เห็นธงมารสวรรค์ปักเดียวดายอยู่ตรงนั้น หลิ่วปั้นเซี่ยพูดเสียงดังว่า “ให้ฝนตกอีกสักรอบ”
เซวี่ยเจิ้งอี้สวมผ้ากันเปื้อนวิ่งเข้ามา ทำมือบอกให้เงียบพร้อมลดเสียงพูดว่า “อาจารย์อาอยู่ระหว่างปิดด่าน อย่าส่งเสียงดัง”