เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลี่เมิ่งหลานกับเซวี่ยเจิ้งอี้ปรารถนาจะบำเพ็ญมรรคมานานแล้ว หลี่เมิ่งหลานกังวลว่าจะถูกหลิ่วปั้นเซี่ยทิ้งห่างเกินไป ส่วนเซวี่ยเจิ้งอี้เฝ้ารอเรื่องนี้มากว่าครึ่งชีวิต ทั้งสองจึงแทบรอไม่ไหว รีบเข้าสมาธิลึกและนั่งสมาธิทันที
หลิ่วปั้นเซี่ยเดินเอ้อระเหยมาถึงริมทะเลสาบตะกอนน้ำพา หยิบธงมารสวรรค์สี่ด้านออกมาพิจารณาอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนหยิบธงอักษรพิรุณขึ้นมา ที่นี่มีไอน้ำอุดมสมบูรณ์ หากใช้ธงอักษรพิรุณ ผลลัพธ์ย่อมเพิ่มพูนอย่างแน่นอน
เมื่อหลิ่วปั้นเซี่ยขยับความคิด ธงอักษรพิรุณก็ขยายใหญ่และปักลงในร่องหินใต้เท้า หลังจากปักลงไปแล้วเขาถึงกับแยกเขี้ยว ความแข็งของธงอักษรพิรุณเหนือจินตนาการ และทำให้หลิ่วปั้นเซี่ยได้ตระหนักถึงพละกำลังของตนเสียใหม่
ขณะที่หลิ่วปั้นเซี่ยวาดอักขระยันต์ ธงอักษรพิรุณก็โบกสะบัดเองทั้งที่ไร้ลม หยาดฝนละเอียดโปรยปรายลงมาจากเบื้องบน เมื่อเห็นระลอกคลื่นที่หยาดฝนกระทบผิวทะเลสาบ หลิ่วปั้นเซี่ยก็เพลิดเพลินไม่รู้เบื่อ ใช้อักขระยันต์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า