เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่เจ้านายจางโน้มตัวเข้ามา หลิ่วปั้นเซี่ยก็รู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก มันเป็นความเยือกเย็นแบบหนึ่ง ความรู้สึกนี้คล้ายกับตอนที่เยือนคฤหาสน์อัปมงคลยามราตรี และแล้วหลิ่วปั้นเซี่ยก็เปิดดวงตาซ้ายเทียนฉีออก ก็เห็นชายคนหนึ่งใบหน้าเปื้อนเลือดแนบอยู่ข้างหลังเจ้านายจาง
ตอนที่มองไม่เห็นก็เพียงรู้สึกอึดอัด แต่เมื่อได้เห็นกับตาตัวเอง หลิ่วปั้นเซี่ยรู้สึกขนหัวลุก ส่วนเจ้านายจางยิ่งแย่กว่านั้น เขาเกร็งขาทั้งสองข้างไว้แน่นเพื่อไม่ให้ตัวเองกลั้นปัสสาวะไม่อยู่
เจ้านายจางพูดด้วยเสียงสั่นเทา “ปรมาจารย์เซวีย ท่านไม่ได้บอกว่าธุรกิจของผมราบรื่นมาตลอดหรือ”
เซวี่ยเจิ้งอี้ถอนหายใจแล้วพูดว่า “ธุรกิจของคุณก็ราบรื่นดี แต่ฉันจะไปคิดได้อย่างไรว่าคุณกลับไปล่วงเกินสิ่งที่ไม่สะอาดเข้า คุณทำเรื่องผิดศีลธรรมอะไรมาถึงได้เป็นแบบนี้”
เจ้านายจางพูดทั้งเสียงร้องไห้ “ปรมาจารย์เซวีย ท่านดูผมเป็นคนแบบนั้นหรือ ผมเป็นนักธุรกิจที่ทำมาหากินสุจริต ไม่ค่อยมีเรื่องบาดหมางกับใคร ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการทำเรื่องผิดศีลธรรม”