เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทำอย่างไรดี หลิ่วปั้นเซี่ยตัดสินใจทำตัวให้มั่นคงสักหน่อย อีกทั้งเย่อวี่หลินจ้องมองมานานขนาดนั้น ราวกับมองออกว่ามีอะไรผิดปกติ หลิ่วปั้นเซี่ยจึงอดรนทนไม่ไหวเดินเข้าไปใกล้
เมื่อเห็นหลิ่วปั้นเซี่ยวิ่งหน้าจ๋อยลงไปในสระน้ำ เย่อวี่หลินก็มองเขาอย่างเคร่งขรึมแล้วกล่าวว่า “ฉันเชื่อในความจริงใจของคุณ คุณไม่ใช่เด็กเล็ก ๆ แล้ว ถือว่าเป็นผู้ใหญ่คนหนึ่ง ผ่านความยากลำบากมามากแล้ว คงไม่หลงทางในหัวใจของตัวเอง พวกเราต้องเดินหน้าต่อ แม้ว่าการทำเช่นนั้นจะอันตรายมากก็ตาม”
เซวี่ยเจิ้งอี้กล่าวว่า “อาจารย์อา การทำเช่นนี้ไม่ฉลาดเลย”
เย่อวี่หลินหันหลังเดินไปข้างหน้าแล้วกล่าวว่า “จำเป็นต้องทำเช่นนี้ ปั้นเซี่ยก้มกราบเป็นศิษย์ ฉันไม่มีของขวัญที่ดีกว่านี้มอบให้ มีเพียงการประกอบพิธีเบิกฟ้าให้เขาสักครั้ง”
ใบหน้าแก่ ๆ ของเซวี่ยเจิ้งอี้พลันอาบไปด้วยเลือดฝาด ริมฝีปากของเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ราวกับได้ยินอะไรที่ไม่ควรได้ยิน เซวี่ยเจิ้งอี้พูดไม่ออก ได้แต่โบกมือสุดแรงให้หลิ่วปั้นเซี่ยตามไป