เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิ่วปั้นเซี่ยถูกกระแทกจนมึนงงไปหมด เส้นใยที่หดตัวอย่างรุนแรงพยุงร่างของหลิ่วปั้นเซี่ยให้ลอยเลียบไปตามพื้นดิน แล้วกระแทกเข้ากับลำต้นของต้นไม้อย่างแรง
บนพื้นเต็มไปด้วยต้นหญ้าเขียวขจี ตอนที่หลิ่วปั้นเซี่ยถูกลากไปตามพื้นดินจึงไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร ทว่าการชนเข้ากับต้นไม้อย่างจังครั้งนี้นี่สิ หนักหนาเอาการ
เย่อวี่หลินพุ่งตัวเข้ามา เส้นใยทั้งเก้าเส้นที่พุ่งออกมาจากรูเล็ก ๆ ของแหวนได้หดกลับเข้าไปแล้ว หากไม่ได้เห็นภาพนี้ด้วยตาตนเอง เย่อวี่หลินไม่มีทางจินตนาการได้เลยว่าหลิ่วปั้นเซี่ยจะสามารถกระตุ้นแหวนวงนี้ให้ทำงานได้จริง ๆ
หลิ่วปั้นเซี่ยนอนคว่ำหน้าครวญครางอยู่บนพื้น สีหน้าของเย่อวี่หลินดูหลากหลายอย่างยิ่ง เธอเพิ่งจะพูดไปหยก ๆ ว่าอีกหลายสิบปีหลิ่วปั้นเซี่ยถึงจะมีความสามารถในการควบคุมตะปูสะกดดวงจิตเก้าหยินได้ ทว่าความเป็นจริงกลับตบหน้าเย่อวี่หลินอย่างไม่ปรานี
ในที่สุดหลิ่วปั้นเซี่ยก็ได้สติ พลิกตัวนอนหงายอยู่บนพื้นพลางเอามือนวดหน้าอกที่แน่นอึดอัดแล้วเอ่ยว่า “มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นเนี่ย?”
เย่อวี่หลินพยายามรักษาน้ำเสียงให้สงบนิ่งแล้วเอ่ยว่า “เรื่องบังเอิญเท่านั้นแหละ”