เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิ่วปั้นเซี่ยไม่เข้าใจ ภูเขาอู่ไถไม่ใช่ภูเขาชื่อดังทางศาสนาพุทธหรือ? เย่อวี่หลินไปที่นั่นทำอะไร? แต่เพราะยันต์กระดาษเหลืองข่มขวัญได้น่ากลัวเกินไป หลิ่วปั้นเซี่ยจึงจำต้องกลั้นความสงสัยไว้ในท้อง
หลี่เมิ่งหลานมองเซวี่ยเจิ้งอี้ที่นิ่งราวกับรูปไม้แกะสลักดินปั้นผ่านกระจกมองหลัง นางรู้สึกร่างกายแข็งทื่อเป็นระยะ ๆ สมกับเป็นยอดฝีมือสำนักเต๋าจริง ๆ เช่นเดียวกับนักพรตฝ่าเจิ้ง ยันต์กระดาษเหลืองแผ่นเดียวก็ทำให้คนนิ่งอยู่กับที่ได้อย่างง่ายดาย
ปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปไม่ได้ หลี่เมิ่งหลานกลอกตาไปมา ทันใดนั้นนางก็เห็นผ่านกระจกมองหลังว่าเย่อวี่หลินหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา
เย่อวี่หลินใช้โทรศัพท์มือถือเป็นด้วยหรือ? เย่อวี่หลินเปิดโทรศัพท์อย่างคล่องแคล่ว เริ่มค้นหาแผนที่ที่มีมาในเครื่อง ซึ่งทำให้หลี่เมิ่งหลานยิ่งตกตะลึง
นักพรตฝ่าเจิ้งเป็นยอดคนเร้นโลกตัวจริง บนร่างกายไม่มีเครื่องมือสมัยใหม่ใด ๆ เลย แม้แต่นาฬิกาก็ยังไม่มี นักพรตเต๋าเฒ่าผู้นั้นดูดวงอาทิตย์เพื่อคำนวณเวลา