เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในห้องรับรองเสียงเอะอะดังลั่น ในถิ่นเล็ก ๆ แบบนี้ นายกเทศมนตรีก็คือจักรพรรดิรองจากองค์จักรพรรดิ ในฐานะภัตตาคารหรูหราที่สุดของเมืองเล็ก ห้องรับรองเพียงห้องเดียวย่อมต้องกันไว้ให้ข้าราชการใช้
งานเลี้ยงจัดมากว่าครึ่งวันแล้ว ภายในอบอวลด้วยควันบุหรี่และกลิ่นเหล้า ถ้วยจานระเกะระกะ พนักงานเสิร์ฟที่ยืนอยู่หน้าประตูเปิดประตูออก เผยให้เห็นเซวี่ยเจิ้งอี้ผู้เปี่ยมด้วยท่วงท่าเจ้านาย หลิ่วปั้นเซี่ยและหลี่เมิ่งหลาน
เดิมทีคิดว่าหลิ่วปั้นเซี่ยจะมาเพียงคนเดียว แต่จู่ ๆ ก็เห็นมาสามคน ผู้อาวุโสที่เดินนำแม้รูปลักษณ์จะแปลกประหลาดแต่กลับมีออร่ากดข่มผู้คน ท่ามกลางความอึกทึก ทุกคนจึงเงียบลงทันที
หลิ่วหมิงสือก้าวเท้าเข้ามาอย่างรวดเร็ว หลิ่วปั้นเซี่ยเดินผ่านเซวี่ยเจิ้งอี้ไปแล้วกล่าวว่า “พ่อ คราวนี้เจ้านายกับเพื่อนร่วมงานของผมมากันด้วย”
เซวี่ยเจิ้งอี้รีบจับมือหลิ่วหมิงสือแล้วกล่าวว่า “เซวี่ยเจิ้งอี้ คุณน้องหลิ่วเรียกผมว่าเหล่าเซวียก็ได้ โหงวเฮ้งดีนัก ตอนหนุ่มคุณลิ้มรสความลำบากในโลกมนุษย์ พอวัยกลางคนพำนักอยู่ถิ่นหนึ่ง พอเลยห้าสิบไปแล้ว คุณจะใช้ชีวิตเสรีสบายได้”