เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิ่วปั้นเซี่ยกล่าวเบา ๆ ว่า “ถ้าจะขาดทุน ก็คนขายนั่นแหละที่ขาดทุน เขาได้กำไรจากคราวนี้ แล้ววันหน้าจะมีความเพ้อฝันว่าอาจทำได้อีก จนตั้งราคาหินแร่ของตัวเองสูงลิ่ว ผลก็คือไม่มีใครซื้อนอกจากคนโง่อย่างฉัน”
ยิ่งไปกว่านั้นคนรอบข้างเห็นเหตุการณ์นี้ พวกเขาจะป่าวประกาศว่าคนขายรายนี้ใจดำ ทำให้ไม่มีใครยอมทำธุรกิจกับเขา ลองบอกสิว่าใครโง่”
ดวงตาของเซวี่ยเจิ้งอี้แทบถลนออกมา นี่มันร้ายเกินไปแล้ว คนขายรายนี้ต้องเรียกราคาสูงลิ่ว ราคาสูงจนไร้เหตุผล ไม่อย่างนั้นคนขายแผงรอบข้างคงไม่มองหลิ่วปั้นเซี่ยด้วยสายตาแบบนั้น ใครจะไปคิดว่าหลิ่วปั้นเซี่ยกำลังคิดแผนร้ายกาจขนาดนี้
หลี่เมิ่งหลานและคนขายที่สีหน้าเต็มไปด้วยความได้ใจเดินกลับมา หลิ่วปั้นเซี่ยอุ้มหินแร่ขึ้นแล้วกล่าวว่า “ถ้ามีโอกาส ฉันจะมาอีก”
คนขายยิ้มอย่างมีความสุข หยิบหินแร่ขนาดเท่ากำปั้นยัดใส่มือหลี่เมิ่งหลานแล้วกล่าวว่า “ของแถมเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่ต้องเกรงใจ วันหน้าอย่าลืมแผงของฉันก็แล้วกัน”