Chapter 0154

ตอนที่ 154 ไม่มีคำถามว่าทำไมมากมายขนาดนั้น...

ยามเย็น

โรงพยาบาลใจกลางเมือง ห้องพักผู้ป่วยพิเศษ

กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อในทางเดินยังคงฉุนกึกเช่นเคย ไป๋หลีถือโจ๊กจืดสองชุดที่ห่อกลับมา เขาใช้ข้อศอกดันประตูห้องพักผู้ป่วยเปิดออก

ทันทีที่ประตูเปิดออก ฝีเท้าของเขาก็หยุดชะงัก

แสงยามเย็นนอกหน้าต่างสาดส่องเข้ามา ย้อมห้องพักผู้ป่วยครึ่งหนึ่งให้กลายเป็นสีส้มอุ่น

ไป๋จื่อพิงหมอนที่ถูกปรับระดับขึ้นมา มือถือหนังสือเรื่อง “แสงจันทร์ในโคลนตม” เล่มนั้นไว้

บนแก้มมีสีแดงระเรื่อ มุมปากที่โค้งขึ้นนั้นกว้างกว่าตอนที่ไป๋หลีซื้อเค้กสตรอว์เบอร์รีให้เธอเสียอีก

“……”