Chapter 0141

ตอนที่ 141 เธอคือคนที่ฉันต้องง้อในตอนนี้

สวี่เฉินยืนอยู่ใต้แสงไฟสปอร์ตไลต์ สายตากวาดมองใบหน้าเยาว์วัยทีละใบที่ถูกแสงไฟส่องสว่างอยู่เบื้องล่างเวที

พวกเขาอาจเป็นนักศึกษา หรืออาจเป็นพนักงานออฟฟิศที่เพิ่งก้าวเข้าสู่สังคม

ในดวงตาของทุกคนต่างทอประกายแห่งความคาดหวัง ความอยากรู้อยากเห็น หรือความชื่นชอบอย่างบริสุทธิ์ใจ

ชีวิตที่ผ่านมาของเขา เปรียบเสมือนบ่อน้ำแห้งขอดที่ถูกทอดทิ้ง ปิดตายและอ้างว้าง

เป็นตัวอักษรที่ทำให้เขาสร้างความเชื่อมโยงกับผู้คนที่เขาไม่เคยพบหน้าเหล่านี้

และก็เป็นพวกเขาเช่นกัน ที่ใช้การติดตามอ่านหนังสือแต่ละเล่ม คอยสนับสนุนให้เขาได้ใช้ชีวิตในแบบที่เขาต้องการ

กระแสความอบอุ่นสายหนึ่งไหลผ่านหน้าอกของเขาอย่างเงียบเชียบ แม้จะไม่รุนแรงท่วมท้น แต่ก็อบอุ่นเพียงพอแล้ว

เขากำไมโครโฟนไว้ ความอึกทึกครึกโครมในสถานที่จัดงานค่อย ๆ จางหายไปจากหูของเขา เขาเงียบไปครู่หนึ่ง

“ทุกคน ต่างก็ต้องเคยเจอค่ำคืนที่หาทางออกไม่ได้”