กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 128 “โอ้? อยู่บ้านแล้วมีคนกล้าสั่งสอนงั้นเหรอ?”
เช้าวันรุ่งขึ้น ณ วิลล่าบนไหล่เขา
แสงยามเช้าจาง ๆ ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาตกกระทบที่ขอบเตียง
สวี่เฉินลืมตาขึ้น สติสัมปชัญญะยังไม่ทันกลับมาเต็มที่ ความรู้สึกกดทับอุ่น ๆ ก็ส่งผ่านมาจากหน้าอกเสียก่อน
นุ่ม
แถมยังอุ่น
กลิ่นหอมของดอกมะลิที่คุ้นเคยอบอวลอยู่ปลายจมูก หวานละมุนและเอาแต่ใจ
เขาปรือตาลง ในที่สุดก็มองเห็น “สิ่งของ” ที่ทับอยู่บนตัวเขาชัดเจน