กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 127 “ถ้าหากว่า...ฉันไม่ใช่น้องสาวแท้ ๆ ของพี่ล่ะ?”
สิ้นเสียงนั้น ความคิดของไป๋จื่อก็พังทลายลง
ภาพเหตุการณ์รถชนเมื่อสามปีก่อนเปรียบเสมือนเศษกระจกที่แตกละเอียด ทุกชิ้นส่วนบาดลึกจนเจ็บปวดไปถึงหัวใจ
เสียงโลหะบิดเบี้ยวสนั่นหวั่นไหว เสียงร้องเรียกครั้งสุดท้ายของพ่อแม่ ตามด้วยความมืดมิดที่ไร้จุดสิ้นสุด
เมื่อเธอลืมตาขึ้นอีกครั้ง โลกทั้งใบก็เหลือเพียงกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อและความชาหนึบที่ขาทั้งสองข้าง
ค่าผ่าตัดเป็นตัวเลขดาราศาสตร์ที่เธอเองก็นับจำนวนเลขศูนย์ไม่ถ้วน
บรรดาญาติที่ทราบข่าวต่างรีบมาเยี่ยมเยียน ในตอนแรกพวกเขายังล้อมรอบเตียงผู้ป่วยเพื่อถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ
แต่เมื่อใบแจ้งหนี้ที่มีตราประทับสีแดงฉานถูกยื่นไปในมือพวกเขา การถามไถ่ก็เปลี่ยนเป็นการถอนหายใจยาวเหยียด