กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 123 โลกที่น่าเบื่อใบนี้ ท้ายที่สุดแล้วก็มีเพียงแมวเท่านั้นที่ตื่นรู้ที่สุด
เมื่อได้ยินคำว่า “คุณย่า” รอยยิ้มที่สดใสบนใบหน้าของลั่วอวี่โยวก็จางหายไป เธอวางตะเกียบลงเช่นกัน
“พี่คะ ฉันจะไปเป็นเพื่อนพี่เอง” เธอเงยหน้าขึ้นแล้วพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
“แล้วบริษัทล่ะจะทำยังไง” สวี่เฉินถาม
“โยนให้พี่หมิ่นหลิงจัดการไปค่ะ” ลั่วอวี่โยวตอบอย่างฉับไว
“เธอต้องด่าพี่ตายแน่ที่เป็นเจ้าของร้านที่เอาแต่ทิ้งงานแบบนี้”
สวี่เฉินพอนึกภาพออกเลยว่าเวินหมิ่นหลิงต้องทำหน้าปวดหัวขนาดไหน
“งั้นก็ให้พี่เส้าเจี๋ยไปง้อเธอสิคะ”
ดวงตาของลั่วอวี่โยวโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยวอีกครั้ง ราวกับซ่อนหางจิ้งจอกน้อยเอาไว้ ในคำพูดนั้นแฝงไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม “ยังไงพี่เส้าเจี๋ยก็ชอบง้อพี่หมิ่นหลิงที่สุดอยู่แล้วนี่คะ”
สวี่เฉินได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย ในหัวผุดเครื่องหมายคำถามขึ้นมาหนึ่งอัน