Chapter 0122

ตอนที่ 122 “วันนี้ทำไมถึงดื้อแบบนี้?”

เวลาหนึ่งเดือนนั้นเพียงพอที่จะทำให้หลายสิ่งหลายอย่างกลับเข้าสู่ครรลองที่ควรจะเป็น

สวี่เฉินดำรงตำแหน่งว่างงานในตำแหน่งนักบัญชีที่กลุ่มบริษัทลั่วเฉิน ปริมาณงานแทบจะไม่มีเลย

เขารู้สึกว่าหากปล่อยให้ว่างงานต่อไปแบบนี้ บนโต๊ะทำงานของเขาคงได้มีเห็ดงอกออกมาจริงๆ

เวลาพักเที่ยงส่วนใหญ่ เขาจะสวมหูฟังและเชื่อมต่อไมค์เล่นเกมกับเฉินเส้าเจี๋ยที่อยู่ไกลถึงบริษัทของตัวเอง

“สวี่เฉิน ตรงระเบียงชั้นสองมีไซอิดอยู่ ไอ้เด็กเวร เอ็งช่วยใช้สมองกับระเบิดควันหน่อยได้ไหม? โยนมาใส่หน้าข้าเนี่ย!”

“แล้วกระสุนทองชุดนั้นของเอ็งอีก เอ็งยิงนกบนฟ้าอยู่หรือไง? รอบนี้เสียของฟรีอีกแล้ว...”

ในหูฟัง เสียงด่าทอของเฉินเส้าเจี๋ยดังระงม

สรุปสั้นๆ คือ มีคำด่าบุพการีปนอยู่สูงมาก

สวี่เฉินกำลังควบคุมตัวละคร “อูลูลู” เคลื่อนที่ เมื่อได้ยินดังนั้นก็เพียงหัวเราะเบาๆ ปากกระบอกปืนหมุนไปทางหนึ่ง แล้วจัดการเก็บศัตรูที่เป็นหมอผึ้งซึ่งพุ่งออกมาจากมุมตึกอย่างง่ายดาย