กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 44 เช็ดหน้าหน่อย น้ำมูกจะไหลออกมาแล้ว
สวี่เฉินยืนอยู่ด้านหลังนางห่างออกไปไม่กี่ก้าวโดยตลอด เขาไม่ได้ส่งเสียงรบกวน
สายลมพัดผ่านสุสาน ม้วนใบไม้แห้งบนพื้นจนเกิดเสียงดังซ่า ๆ
เขามองแผ่นหลังบอบบางที่นั่งยอง ๆ อยู่หน้าแผ่นศิลา ไหล่ของเด็กสาวสั่นไหวตามจังหวะการสะอื้น
แผ่นหลังนั้นดูเล็กและเปราะบาง เล็กเสียจนทำให้เขานึกถึงตอนที่เจอเธอที่สะพานซูเฉิงเมื่อหลายเดือนก่อน
ตอนนั้นเธอก็เป็นเช่นนี้ นั่งยอง ๆ อยู่ท่ามกลางสายฝนอันหนาวเหน็บเพียงลำพัง ทั่วทั้งร่างเต็มไปด้วยความสิ้นหวังราวกับถูกโลกใบนี้ทอดทิ้ง