Chapter 0005

ตอนที่ 5 ใครบอกคุณ?

ลั่วอวี่โยวโอบกอดถุงกระดาษใบนั้นไว้ ยืนอยู่ข้างโต๊ะอาหารโดยไม่ขยับเขยื้อนไปไหน

ปากถุงเปิดอ้าอยู่ ด้านบนสุดเป็นเสื้อคลุมไหมพรมสีขาวครีมเนื้อนุ่ม ด้านล่างพับวางไว้ด้วยกระโปรงยาวสีฟ้าอ่อน เนื้อผ้าสะอาดสะอ้านและมีกลิ่นหอมจาง ๆ แบบเสื้อผ้าใหม่

ถัดลงไปอีกคือชุดชั้นในเหล่านั้นที่พนักงานร้านแยกใส่ไว้ให้อย่างละเอียด ป้ายไซส์ยังไม่ได้ถูกแกะออก

ใบหน้าของเธอแดงก่ำอย่างเห็นได้ชัด ใบหูร้อนผ่าว นิ้วมือบีบขอบถุงกระดาษแน่น แม้แต่ลมหายใจก็ผ่อนออกมาอย่างแผ่วเบา

ทางฝั่งห้องครัวมีเสียงน้ำไหลดังแว่วมา

สวี่เฉินกำลังล้างจานอยู่

เขาไม่ได้หันกลับมาและไม่ได้เร่งเร้าเธอ เพียงแค่ล้างจานชามทีละใบจนสะอาดแล้ววางลงในตะแกรงพักจาน

ลั่วอวี่โยวฟังเสียงแห่งชีวิตเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านั้นแล้ว จมูกก็รู้สึกแสบขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ

เสียงเช่นนี้สำหรับเธอแล้วมันแปลกหูเหลือเกิน