Chapter 0002

ตอนที่ 2 ก่อนอื่นลุกขึ้นก่อนได้ไหม?

“ขอโทษค่ะ... ขอโทษจริงๆ ค่ะ...”

ลั่วอวี่โยวขดตัวแน่น ไหล่ที่ผอมบางสั่นสะท้านไปตามเสียงสะอื้น

เสียงสะอื้นไห้ที่ถูกกดไว้ฟังดูน่าเวทนาจนใจสั่น

เห็นดังนั้น คำสอนที่สวี่เฉินเตรียมไว้ก็หยุดชะงักลงทันที

เขามองใบหน้าเล็กๆ ของเด็กสาวที่ถูกน้ำฝนชะล้างจนไร้สีเลือด เขาจะพูดอะไรได้อีกล่ะ?

บอกว่าชีวิตมีค่า ให้เธอใช้ชีวิตต่อไปอย่างดีงั้นหรือ?

ครั้งหนึ่งเขาก็เคยมีความคิดเช่นนี้เหมือนกัน

แต่สำหรับคนที่แม้แต่ความตายยังไม่หวาดกลัว คำพูดเหล่านี้กลับดูไร้น้ำหนักและว่างเปล่าเหลือเกิน

สวี่เฉินนั่งลงบนพื้นหญ้าที่เปียกแฉะ ปล่อยให้น้ำฝนเย็นเฉียบหยดลงมา