กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 1 แม่คะ อวี่โยวคิดถึงแม่เหลือเกิน
“แม่คะ อวี่โยวคิดถึงแม่เหลือเกิน……”
เสียงฝนตกดังระงม กลบทุกสรรพเสียงบนสะพานซูเฉิง เหลือเพียงเสียงพึมพำแผ่วเบาประโยคนี้
“ขอโทษนะแม่ หนูคงรักษาคำพูดไม่ได้แล้ว……”
ร่างบอบบางของลั่วอวี่โยวยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางลมฝน ร่างกายโอนเอนราวกับจะล้มลงได้ทุกเมื่อ
สายฝนที่เทกระหน่ำชะล้างใบหน้าอันงดงามแต่ซีดเผือดไร้สีเลือดของเธอ
หยาดฝนและหยาดน้ำตาผสมปนเปกัน ไหลรินลงมาตามกรอบหน้า
ใบหน้าที่ซูบตอบยามแม่ใกล้สิ้นใจ สีหน้าท่าทางอันน่าเกลียดของพ่อตอนมาทวงหนี้ รวมถึงภาพที่ข้าวของเครื่องใช้ที่แม่ทิ้งไว้ในห้องเช่าถูกขนออกไปขายจนเกลี้ยง ทุกฉากทุกตอนฉายซ้ำอยู่ในหัวของเธอไม่หยุดหย่อน