เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้ยินคำพูดนั้น ซางอวี๋ก็ “...”
“พี่ใหญ่ พี่ช่วยเลิกพูดเรื่องนี้ได้ไหม...” เธอยกมือปิดใบหน้าส่วนบนของตัวเอง
พอพูดถึงเรื่องนี้ เธอก็รู้สึกอับอายอยู่บ้าง
ซางอวี๋นึกถึงเรื่องที่เคยได้ยินมาว่า มีใครบางคนเพราะเธอตั้งท้องลูกแฝด จึงลากเจ้าหน้าที่ทั้งกองพันออกจากเตียงกลางดึก แล้วทรมานพวกเขาอยู่นานหลายชั่วโมง ทำให้เธออยากพูดจริง ๆ ว่า ไม่ว่าผู้ชายจะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ยังมีด้านเด็ก ๆ อยู่ดี
“ฮ่า ๆ...”
“ฮ่า ๆ ๆ”
เวินเนี่ยนกับกู้ซูอี๋ได้ยินเข้าก็หัวเราะตามไปด้วย
หลังจากครอบครัวสามคนของกู้ซูเลี่ยมาถึง ทุกคนต้อนรับพวกเขาเข้าบ้าน จากนั้นทั้งครอบครัวก็เริ่มพูดคุยทักทายกันอย่างครึกครื้นและมีความสุข
ซางอวี๋กับเวินเนี่ยนในฐานะพี่น้องสะใภ้มีเรื่องให้คุยกันมากมาย ส่วนหลินม่านจวินไม่ได้พบครอบครัวของลูกชายมานานแล้ว จึงถามไถ่สารทุกข์สุกดิบไม่หยุด ทั้งยังกอดหลานสาวตัวน้อยที่จากกันไปนานถึงครึ่งปีไว้แนบอก แล้วหอมแก้มเธอด้วยความรักไม่หยุดหย่อน
เวลาสามชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็วท่ามกลางเสียงหัวเราะและความสุขเช่นนี้