กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สี่วันต่อมา ในช่วงบ่าย ตงจ้าวจวินก็ฟื้นขึ้นมา
ทันทีที่ฟื้น เขาก็วิ่งจากบ้านของตนในอาคารที่พักครอบครัวทหารแห่งใหม่ไปยังบ้านของซางอวี๋
“พี่ชาย พี่ชาย!” เสียงของต่งเสี่ยวอวิ๋นที่วิ่งไล่ตามพี่ชายอยู่ไกล ๆ ดังมาจากด้านหลังบนถนน
นอกกำแพงลานบ้าน
“เธอไม่ใช่” กู้ซูเลี่ยขวางชายที่อยู่ตรงหน้าไว้ พลางกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึมและเย็นชา
เห็นได้ชัดว่าแววตาของชายตรงหน้าเขาเปลี่ยนแปลงไป
“ฉันรู้”
“ฉันแค่...อยากมาตรวจสอบด้วยตัวเองอีกครั้ง”