กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“โอ้” ต่งเสี่ยวอวิ๋นพูด “ได้ พี่สะใภ้รอง ฉันจะจำไว้ ต่อไปจะได้รู้”
เธอพยักหน้ารับอย่างเหม่อลอย
หลังกลับมาถึงเกาะตงวานแล้ว ใจของเหลียวฉานก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย
ขอเพียงเธอกลับเกาะก็จะปลอดภัย บนเกาะไม่มีทางที่คนแปลกหน้าจะขึ้นเรือผ่านการตรวจสอบได้ หากไม่มีหนังสือแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ
ขอเพียงหลังจากนี้เธอไม่ออกจากเกาะง่าย ๆ พวกค้ามนุษย์สองคนนั้นก็ไม่มีทางตามมาหาเธอได้