กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อืม คุณยังมีความเห็นอกเห็นใจอยู่บ้างหรือ? ดูเหมือนจะรู้จักสงสารคนจริง ๆ นะ” ชายคนนั้นหัวเราะเบา ๆ พลางพูดเหน็บแนมเหลียวฉาน
เหลียวฉานก้มหน้า ไม่กล้าตอบ
“พี่ชาย ผม… ผมไปได้แล้วใช่ไหม? วางใจเถอะ พวกคุณวางใจได้ ผมจะทำตามที่คุณบอก จะไม่พูดเรื่องนี้กับใครข้างนอกเด็ดขาด พวกคุณวางใจได้ ผมไม่พูดแน่นอน ผมไม่กล้าพูดหรอก!”
หลังจากรออยู่ครู่หนึ่ง เธอก็เงยหน้าขึ้นพูด มือกำกระเป๋าที่สะพายอยู่แน่น
“เดี๋ยวก่อน!” ชายคนนั้นมองเธอ “นังผู้หญิงสารเลว มีเงินแค่นี้จริง ๆ หรือ? ในกระเป๋ายังมีอะไรอีกไหม เอาออกมาให้หมด แล้วส่งกระเป๋ามาให้ฉันดู!”