กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฝ่ามือขวาขนาดใหญ่บีบคอเหลียวฉานไว้ ชั่วพริบตานั้นเธอก็ “อึก” รู้สึกหายใจไม่ออกในลำคอทันที ดวงตาเบิกกว้าง มือทั้งสองข้างพยายามแกะออกพร้อมดิ้นรนไม่หยุด
“ตอนอยู่ที่สถานีรถไฟเมืองหยาง แกเป็นฝ่ายเข้ามาหาพวกฉันเอง แถมยังเสนอจะคุยเรื่องธุรกิจนั่นอีก ตอนนั้นฉันก็รู้แล้วว่าเรื่องนี้ต้องมีปัญหาแน่ ๆ แกจ่ายเงินให้พี่น้องอย่างพวกฉันสองคน ช่วยหาคนไปขายให้”
“เดิมทีพอมองแล้วก็เหมือนจะเป็นงานที่พ่วงไปด้วยกันได้อยู่แล้ว เด็กสาวคนนั้นหน้าตาก็ดูไม่เลว พาไปด้วยกันก็ขายได้ราคาอีกทาง”
“แถมยังให้เงินพวกฉันอีก 5 หยวน ตอนนั้นฉันก็คิดว่าได้เปรียบเล็ก ๆ น้อย ๆ เด็กสาวผอมแห้งแบบนั้นจะก่อเรื่องอะไรได้”