กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แค่รู้ว่าคนคนนั้นหลบหนีออกมา ก็ทำให้รู้สึกไม่สบายใจอยู่ตลอดแล้ว แต่บ้านเรายังอยู่ไกลถึงเพียงนี้ คนที่หนีออกมาจากเรือนจำเมืองชาง พรุ่งนี้ตอนฉันโทรหาน้าเล็ก จะกำชับเธอไว้สักหน่อย ให้พวกเขาระวังความปลอดภัยกันมากขึ้น”
“อืม” กู้ซูเลี่ยพยักหน้าอย่างจริงจังเช่นกัน
“เอาล่ะ”
“กินข้าวกันเถอะ กินข้าวกัน!” ซางอวี๋รีบพูดขึ้น “เฉิงอวี่อยู่ที่นี่แท้ ๆ มัวแต่คุยกันจนไม่ได้ต้อนรับเขาให้ดีเลย”