กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซางอวี๋พยักหน้า จริงด้วย โอกาสที่จะหาปลาได้ตอนหาของทะเลยามน้ำลงนั้นมีน้อยมาก เมื่อเทียบกับปูหรือหอยต่าง ๆ แล้ว โอกาสเจอปลาทะเลยิ่งน้อยกว่า
“ได้ พี่สะใภ้หลี่ ถ้าจะเอาไปทอดกิน ปลาจาระเม็ดก็นับว่าไม่เลว ฉันเห็นว่ามีขายอยู่สองแผงนี้ คุณซื้อไว้สักหน่อยได้”
“ได้ ได้” หลี่หงอิงยิ้มแล้วถามซางอวี๋ต่อ
“น้องซางอวี๋ แขนคุณเป็นอะไรหรือ? คุณอยู่ที่นครเซี่ยงไฮ้นานขนาดนี้ ที่จริงแล้วไปรักษาแผลตรงแขนมาหรือ?”
หลี่หงอิงเห็นรอยแผลเป็นยาวเหยียดบนแขนขวาของซางอวี๋ แม้เมื่อเย็นวานตอนนั่งพักรับลมเย็น เธอจะได้ยินภรรยาของผู้แทนคณะกรรมการเจียงกับคนอื่น ๆ พูดถึงเรื่องนี้แล้ว แต่พอได้เห็นกับตาในตอนนี้ เธอก็ยังรู้สึกว่าอาการหนักกว่าที่พวกนั้นเล่าไว้เสียอีก