กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซางอวี๋โผเข้าสู่อ้อมกอดของชายหนุ่ม ตลอดหนึ่งเดือนที่แยกจากกัน เธอคิดถึงเขาเหลือเกิน
แม้ทุกวันจะโทรคุยกัน แต่เมื่อเขาไม่ได้อยู่ข้างกาย ยามค่ำคืนก็ไร้อกและอ้อมกอดที่คุ้นเคย ทั้งยังไม่มีสัมผัสแผ่วเบาจากคนข้างหมอนคอยกล่อมให้นอนหลับ เพียงเดือนเดียวแท้ ๆ เธอกลับแทบจะตรอมใจเพราะคิดถึงเขา
เธอเกาะคอของกู้ซูเลี่ยไว้แน่น แนบกายกอดเขาอย่างสนิทสนม พลางพร่ำบอกถึงความคิดถึงที่อยู่ในใจ
กู้ซูเลี่ยเองก็อุ้มเธอขึ้นมากอดรัดไว้ในอ้อมแขน รับรู้ถึงกลิ่นอายของเธอ รวมถึงจังหวะหัวใจที่เป็นเอกลักษณ์ของเธอเพียงคนเดียว
“คุณเดินทางมาด้วยกันแล้ว ตอนนี้ให้เฉิงอวี่ไปส่งคุณกลับได้”