กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฉันทนดูต่อไม่ไหวแล้ว! นี่เธอนะเนี่ยนเนี่ยน ทั้งที่ตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะทำ ก็ลงมือไปเลยสิ กล้าสักครั้งไม่ได้หรือไง!”
“แต่พอจะวางยากลับทำตัวอึกอักลังเล ปริมาณแค่นั้นที่เธอใส่ลงไป ต่อให้กู้ซูเยี่ยนดื่มเข้าไปแล้วไปเข้าห้องน้ำฉี่สักรอบ กลับมาก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้ว ไม่เท่ากับเสียแรงเสียเวลาไปเปล่า ๆ หรือไง!”
“สุดท้ายก็ต้องให้ฉันออกโรงเองถึงจะได้เรื่อง!”
“เธอจำคืนนั้นได้ไหม?” เหลียงหยวนถามเวินเนี่ยน “หลังจากนั้นกู้ซูเยี่ยนกับหยวนชวนก็กลัวว่าจะดื่มจนเมา ฉันเลยยกน้ำแก้เมามาให้พวกเขาดื่ม”
“ตอนนั้นเธอยังเป็นเด็กโง่คอยขัดขวาง ไม่อยากให้ฉันเอาให้กู้ซูเยี่ยนดื่ม ถ้าฉันไม่เอาให้เขาดื่มเข้าไป เธอจะมีโอกาสทำเรื่องนี้ให้สำเร็จในภายหลังได้ยังไง!”