กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ช่วงห้าโมงเย็นกว่า ๆ ซางอวี๋ก็ตื่นขึ้นมา
เมื่อฤทธิ์ยาชาบริเวณบาดแผลที่มือขวาหมดลง ความเจ็บก็ปลุกเธอให้ตื่นจากห้วงนิทราโดยตรง
“อื้อ…” เธอขมวดคิ้วและละเมอครางเบา ๆ สองครั้ง
“ภรรยา ภรรยา ตื่นแล้วหรือ? ตอนนี้แผลกำลังเจ็บใช่ไหม ไม่ต้องกลัว ฉันอยู่นี่”
ชายหนุ่มนั่งอยู่ข้างเตียงคนไข้ มือหนึ่งลูบเส้นผมตรงหน้าผากของเธอพลางเรียก
จิตสำนึกของซางอวี๋ค่อย ๆ ฟื้นคืนจากห้วงนิทรา บาดแผลบนแขนขวาปวดตุบ ๆ ราวกับเนื้อกำลังกระตุกเต้นอยู่ก็ไม่ปาน
เมื่อนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ เธอถูกเย่เมิ่งฉิงที่เสียสติผลักลงกับพื้นในงานเลี้ยงแต่งงานที่กำลังดื่มเหล้างานแต่ง จนเครื่องเคลือบดินเผาบาดมือ
“อืม… ตอนนี้กี่โมงแล้ว ฤทธิ์ยาน่าจะหมดแล้ว…”