กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซางอวี๋ไม่สนใจคำแก้ตัวของเธอแม้แต่น้อย เมื่อเห็นว่าเธอยังคงไม่ยอมเชื่อความจริง
เธอจึงเปลี่ยนความคิด ยิ้มออกมาเล็กน้อย พลางเลิกคิ้วและปรายตามองเย่เมิ่งฉิงด้วยแววตาเหยียดหยาม
“โอ้? จริงเหรอ? เป็นแบบนั้นจริง ๆ เหรอ?”
“แล้วจะทำยังไงดีล่ะ~”
“แต่ฉันก็ถามกู้ซูเลี่ยแล้วนะ เรื่องไม่ได้เป็นอย่างที่เธอพูดเลย~ เขาบอกว่าคนที่เขารักที่สุดคือฉัน คนที่เขาชอบที่สุดก็คือฉัน ไม่ใช่คนอื่นอะไรนั่น แล้วก็ไม่ใช่ตัวแทนอะไรที่เธอพูดด้วย~”
“เขาบอกว่าชาตินี้รักฉันแค่คนเดียว ในชีวิตของเขามีแค่ฉัน ฉันเท่านั้นที่เป็นสมบัติล้ำค่าของเขา~ เป็นคนที่เขาหวงแหนที่สุด เป็นคนสำคัญในใจเขา~”
“เขารักฉันจริง ๆ นะ แล้วจะให้ทำยังไงได้ล่ะ ช่างเป็นเรื่องน่าปวดหัวจริง ๆ~”