กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซางอวี๋เรียกหน้าต่างสถานะออกมาเช่นนี้ จากนั้นก็ไม่ขยับมืออีก เอาแต่มองเขา
มิน่าเขาถึงได้รีบร้อนกลับมา ตอนเปิดประตูขึ้นมาบนชั้นสอง สีหน้าแรกที่เห็นก็เป็นเช่นนั้น
ตอนแรกเธอคิดว่าเขากลับมาได้ยินซูอี๋กับพี่น้องสะใภ้คุยกันอยู่ชั้นล่าง จึงได้ตกใจหวาดกลัวถึงเพียงนั้น ที่แท้ก่อนหน้านี้เขาก็สัมผัสถึงเรื่องเหล่านี้ได้อยู่แล้ว จึงมีท่าทีร้อนรนเช่นนั้น
ซางอวี๋เม้มริมฝีปากเล็กน้อย “ในเมื่อเป็นแบบนี้ คุณลงไปดูหน่อยเถอะ ถ้ายังมีอะไรกินก็ยกขึ้นมาเลย ถ้าไม่มีก็อย่าเสียเวลาไปทำแล้ว”
เธอมองเขา “คุณอยากลองชิมอาหารจากอนาคตดูไหม? ถ้าอยากก็ยกน้ำร้อนขึ้นมาอีกกาหนึ่ง”
เธอมองชายหนุ่มที่ดูเหมือนไม่เข้าใจ
“แค่ก” เธอกระแอมอีกครั้ง
“ฉันเองก็ไม่ได้กินของพวกนั้นมานานแล้ว คิดถึงอยู่เหมือนกัน”