กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ได้ งั้นคุณกลับไปก่อนก็แล้วกัน” กู้กั๋วเจินพยักหน้า
“แต่ไม่มีรถประจำตำแหน่ง คุณจะรอให้เสี่ยวหลิวมาก่อน แล้วให้เขาไปส่งคุณกลับไหม”
เมื่อเห็นสีหน้าของลูกชาย กู้กั๋วเจินก็พอเดาได้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่
ครอบครัวของพวกเขามีสมาชิกเพิ่มขึ้นมาอีกคน เป็นเด็กดีคนหนึ่ง และเขาเองก็ยินดีต้อนรับทั้งยังชอบเธอมาก
“ไม่ต้องลำบากหรอกพ่อ” กู้ซูเลี่ยกล่าว
“ผมลงทะเบียนกุญแจไว้เรียบร้อยแล้ว บอกเสี่ยวหลิวไว้แล้ว เดี๋ยวเขาจะมารับเอง”
“ตอนนี้ผมขอยืมจักรยานสักคันปั่นกลับไปก่อน พรุ่งนี้จะเอามาคืน”
ตอนนี้เขาอยากกลับไปทันที หากรอเสี่ยวหลิวก็ไม่รู้ว่าจะต้องรอนานแค่ไหน อีกทั้งบิดาของเขาอาจมีคำสั่งอื่นที่ต้องใช้รถในภายหลัง จึงไม่จำเป็นต้องให้เสี่ยวหลิวไปส่งเขา