กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เขาหยุดการเคลื่อนไหวแล้วเงยหน้าขึ้น
ห่างออกไปกว่าร้อยเมตร มีแสงสั่นไหวสายหนึ่งส่องมาทางพวกเขา ยิ่งใกล้เข้ามาก็ยิ่งสว่างขึ้น
“น้าเขย!”
“เยว่ฮวา!”
คนสองคนบนเบาะหลังโผล่ศีรษะออกมาแล้วร้องเรียกเช่นกัน ซางอวี๋กับน้าเล็กของเธอก็มองเห็นแสงไฟที่ส่องมาจากระยะไกลแล้ว
พวกเธอลงจากรถ
ไม่นานนัก ชิวเยว่ฮวาก็ปั่นจักรยานมาถึง
“เฮ้อ ซูเลี่ย ซูเลี่ย ฉันรีบมาถึงจนได้” เขาพูดพลางหอบ การปั่นจักรยานมาสักพักทำให้เหนื่อยนิดหน่อย อีกทั้งตรงหน้าอกก็รู้สึกไม่สบายเล็กน้อย
ว่านตันหงรีบเดินเข้าไปพยุงเขาไว้
“ซูเลี่ยไม่ได้บอกคุณไปแล้วหรือไงว่าไม่ต้องรีบขนาดนี้ก็ได้!”