กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซางอวี๋กำชับสามีของตัวเอง
ไม่คิดเลยว่ากู้ซูเลี่ยจะได้ยินคำพูดนี้ เขาเพียงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “อืม ภรรยาไปเถอะ ฉันจะรอเธออยู่ตรงนี้”
เขายอมให้เธอไปเข้าห้องน้ำ
ซางอวี๋จ้องมองเขา ผู้ชายคนนี้พูดง่ายขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน?
ก่อนหน้านี้ไม่ใช่ว่าไปไหนก็ต้องตามติดเธอไปทุกที่หรอกหรือ คราวนี้ไม่กลัวว่าเธอจะหลงทางในสถานที่ไม่คุ้นเคยแล้วหรือไง?
แต่ก็ดีเหมือนกัน ถ้าเขาตามไปด้วย เธอคงจัดการอะไรไม่สะดวก
ดังนั้นเธอจึงพยักหน้า แล้วเหลือบมองเขาอีกสองครั้ง ก่อนเดินไปทางห้องน้ำสาธารณะ
เมื่อเดินมาใกล้ถึงหน้าห้องน้ำสาธารณะ ซางอวี๋ก็หยุดฝีเท้าลง
เธอหันกลับไปมอง คนที่อยู่ใต้ต้นหยางใหญ่ไกลออกไปเวลานี้ก็ก้มหน้าลงพอดี ราวกับกำลังดูเวลาจากนาฬิกาบนข้อมือ
โอกาสเหมาะแล้ว!