กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามเช้าตรู่ เมื่อฟ้าเพิ่งสาง ซางอวี๋ก็ถูกเสียงไก่ขันในลานบ้านปลุกจนตื่น
น้าเล็กของเธอตื่นแล้ว ภายในห้องมีเสียงฝีเท้าเดินไปเดินมา
ซางอวี๋นอนอยู่ในผ้าห่มต่ออีกครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกจากเตียงพร้อมกับชิวหย่าเหลียน ลูกพี่ลูกน้องของเธอ
“ฮัดเช้ย” กลางคืนในหมู่บ้านบนเขาใต้เทือกเขาฉินหลิ่งมีอุณหภูมิต่างกันมาก เมื่อคืนตอนซางอวี๋นอน เธอยังรู้สึกหนาวอยู่เล็กน้อย
“พี่สาวคนโต พี่สาวคนโต พวกพี่ตื่นหรือยัง?”
พวกเธอยังแต่งตัวไม่เสร็จและยังไม่ได้ลงจากเตียงไปสวมรองเท้า เสียงเด็กใสกังวานก็ดังโหวกเหวกมาจากนอกประตู
ซางอวี๋รีบกำก้านอมยิ้มที่กินเหลืออยู่บนตู้ รวมถึงกระดาษห่อไว้ในมือ
“...กลิ่นอะไรน่ะ? พี่ ในห้องของพี่หอมจัง...”
ซานหวาจื่อบุกเข้ามา แล้วเงยหน้าถามชิวหย่าเหลียนที่เพิ่งซ่อนของเสร็จ