เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อืม” ผู้บังคับกองพลโจวถาม “คำพูดนี้หมายความว่าอย่างไร?”
ซางอวี๋เบ้ปาก แต่ต้วนฟางฟางที่อยู่ข้าง ๆ รีบตอบขึ้นมาก่อน
“ผู้บังคับบัญชาระดับสูง เป็นเพราะครอบครัวของรองผู้บังคับกองพันตงเอากล้วยมาให้พี่สะใภ้ซางอวี๋ก่อน และยืนกรานว่าจะให้พี่สะใภ้ซางอวี๋รับไว้ แต่พี่สะใภ้ซางอวี๋ไม่รับ เธอยังฝืนจะให้รับไว้ให้ได้ ครอบครัวของผู้พันหลิวเห็นเข้า จึงคิดว่าพี่สะใภ้ซางอวี๋กำลังแย่งของของเธอ เลยเข้ามาดุด่าพี่สะใภ้ซางอวี๋ยกใหญ่ แถมยังพูดจาไม่ดีใส่ พี่สะใภ้ซางอวี๋โกรธขึ้นมาจึงหยิบผลไม้มาปาใส่เธอ”
“เป็นอย่างนั้นหรือ?” ผู้บังคับกองพลโจวเอ่ยพลางครุ่นคิด
“ผู้บังคับบัญชาระดับสูง พี่สะใภ้จวง ผู้พันหลิว เรื่องนี้เป็นความผิดของฉันเอง” เหลียวฉานที่อยู่ข้างตงจ้าวจวินพลันก้าวออกมาพูด พร้อมมองจวงชุ่ยเฟิ่งด้วยสีหน้ารู้สึกผิด